Ιανουάριος 2009

Ηρθε ο καινούριος χρόνος μαζί με ένα ακόμα μαθητικό συλλαλητήριο στο οποίο συμμετείχαν και πάλι οι μαθητές μας, οι καταλήψεις σιγά σιγά έληξαν και οι βαθμοί του Α' τριμήνου έφτασαν στα σπίτια μας με καθυστέρηση...

2009

Μίλησαν ελεύθερα

Μέλη του 15 μελες μαθητικού συμβουλίου και της συντονιστικής επιτροπής για τις αντιδράσεις, μίλησαν στο διαδικτυακό κανάλι tvxs, εκφράζοντας τις απόψεις τους για όσα συνέβησαν. Σύντομα στη διεύθυνση www.tvxs.gr, θα μπορέσετε να δείτε τα όσα είπαν.

" Φυσάει κόντρα..."

Η συμμετοχή των μαθητών μας στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, με αφορμή το θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ο στίχος στο πανό είναι από το τραγούδι " φυσάει κόντρα" των active members. Φωτό : Μ.Κ., Ε.Ν., Associated Press Photo : Lefteris Pitarakis.

Αντίο Αλέξανδρε.

ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ 'ΡΘΟΥΝ

Στίχοι : Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική : Γιώργος Θεοδωράκης
Ερμηνεία : Παύλος Σιδηρόπουλος

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πώς σε πιστεύουν, σ'αγαπούν
και πως σε θένε
Εχε το νού σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα ΄ρθουν γνωστικοί
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Εχε το νού σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλυτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.

Ειδική Παρέα...

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Ετών 16. Τον σκότωσε μιά σφαίρα από όπλο αστυνομικού, στα΄Εξάρχεια, στις 06.12.08, το βράδυ. "Κάντε ο,τι θέλετε". Ετσι τους είπαμε. "Αποχή, κατάληψη, πορεία, κάντε ό,τι νομίζετε". Τί άλλο θα μπορούσαμε να πούμε? Ενα παιδί σκοτώθηκε άδικα. Εν ψυχρώ. Ενα παιδί που μίλησε άσχημα. Στην εξουσία. Ενα παιδί που έχασε τη ζωή του γιατί έβγαλε γλώσσα.
Εκείνα, τα δικά μας παιδιά, διάλεξαν να βγούν στους δρόμους. Κατέβηκαν στη Λεωφόρο Μαραθώνος με σκοπό να κλείσουν την κυκλοφορία ενώνοντας τη φωνή τους με κάθε άλλο παιδί σε αυτή τη χώρα που διαμαρτύρεται σήμερα. Στεκόμαστε δίπλα τους.

και δεν μπορούμε παρά να σκεφτόμαστε ότι από προχθές ο Μιχάλης Καλτεζάς θα έχει μια συντροφιά... Ο άλλος 16χρονος μαθητής που έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια, 23 χρόνια πριν.

Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου 2007 - 2009

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας απαρτίζεται από επτά άτομα :

Γιάννης Αδριανός : Πρόεδρος / gadrianos-ath.forthnet.gr
Δημήτρης Νικολέας : Αντιπρόεδρος / dnikol2-ath.forthnet.gr
Ελένη Νανοπούλου: Γραμματέας / eleninan-in.gr
Κακούρη Μυρτώ : / mirtozoi.kakouri-gmail.com
Χάρης Σμυρνιώτης:
Ολυμπία Αρχοντάκη : / olyarchontaki-yahoo.gr
Γιώργος Κολαρετάκης : / laretis-gmail.com

στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις όπου παύλα (-) αντικαταστήστε με το γνωστό παπάκι του ιντερνετ

Οταν έχει σημασία να είσαι εκεί...

Ανακοίνωση

Το Δ.Σ. του συλλόγου μας, στη συνεδρίασή του της 4/11/08, αποφάσισε να καλέσει τους γοενίς μέλη του συλλόγου, να συμπαρασταθούν στους αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας, ενάντια στις απειλές για τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και να συμμετάσχουν στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 6/11/08, στην Αθήνα, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Λαμβάνοντας υπόψιν την απόφασή των μαθητών και μαθητριών του σχολείου για την συμμετοχή τους στο αυριανό συλλαλητήριο, καλούμε όσους από εμάς μπορούν, να βρεθούμε στις 12:00 μμ. αύριο στην έξοδο του ΜΕΤΡΟ, στην πλατεία Συντάγματος, θερώντας την παρουσία μας εκεί και την συμμετοχή στην κινητοποίηση, συμβολή στον κοινό αγώνα μαθητών- εκπαιδευτικών - γονιών, για την υπεράσπιση και ανάπτυξη της δημόσιας παιδείας.
Ευχαριστούμε

Από την εκδήλωση της 28ης Οκτωβρίου

Εκείνο το πρωινό της 28ης του Οκτώβρη

αναμετρήθηκε η ψυχή με τα σίδερα,

η ευψυχία και η τόλμη με την κτηνώδη δύναμη,

όπως και αργότερα όταν ο γερμανικός φασισμός αυτή τη φορά

πατούσε με τη μπότα του τη χώρα μας.

Τότε είναι που κάθε χωριό έγινε «Κούγκι»

και κάθε γειτονιά «Καισαριανή»

μέσα στο μεγάλο ποτάμι της Εθνικής μας Αντίστασης.

Έτσι ώστε να δικαιωθεί ο ποιητής όταν έγραψε:

πως για ν’ ανθίσει χρειάζεται λίπασμα των νεκρών αγωνιστών.

Τώρα γνωρίζουμε πως η μεγαλοσύνη των εθνών

και των λαών δεν μετριέται σε στρέμμα,

και της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και σε αίμα.

Άλλωστε ο μικρός ελληνικός λαός φαινόταν μια μπουκιά,

μια ψίχα μπροστά στη φασιστική ιταλό -γερμανική πολεμική μηχανή.

Κι όμως οι εργάτες, οι αγρότες, οι δάσκαλοι,
οι διανοούμενοι, οι νέοι μας,
όλα τα κομμάτια του λαού μας έγιναν «ένα»
μη υπολογίζοντας τις θυσίες,
περιφρονώντας τους δυνατούς ,
συνεκτιμώντας τις δυσκολίες
αλλά ταυτόχρονα υπερνικώντας τες.

Η ιστορία όμως διδάσκει!
Στέκεται απειλητική μπροστά στο άδικο με υψωμένη τη ρομφαία
Σαν τιμωρός στους πίνακες του Ντελακρουά,
όπως η λευτεριά του ποιητή της ελευθερίας Διονύσιου Σολωμού

(απόσπασμα κειμένου politikokafeneio.com)

Της Πατρίδας μου πάλι ομοιώθηκα

Μες στις πέτρες της άνθισα και μεγάλωσα

Των φονιάδων το αίμα με φως ξεπληρώνω

Μακρινή Μητέρα, ρόδο μου αμάραντο.

οι φωτογραφίες είναι του:

Πάνου Βαρδόπουλου